Wind Elegy

Blisko godzinny zapis dźwiękowy portugalsko-niemieckiego meetingu, który urokliwie sytuuje strunowe frazy w obliczu blaszanych podmuchów zimnego powietrza, to z pewnością crème de la crème dzisiejszego zestawu nowości. Muzycy w tej konfiguracji spotkaj? si? ze sob? chyba po raz pierwszy, zatem faza inicjacji improwizacji jest do?? rozbudowana, a koncentruje si? na wnikliwej analizie potencjału i budowaniu narracji z drobnych strzępów fonii. Wspomniana faza nie trwa jednak zbyt długo, albowiem muzycy bardzo szybko znajduj? wspólny język i brn? do przodu head to head, popadając w całkiem intensywne interakcje. W trakcie rozbudowanej czasowo improwizacji otwarcia flow oczywiście faluje niczym wzburzone fale oceanu, sięga ciszy, by po niedługim czasie grzmieć nerwowymi frazami, ale w każdej z tych inkarnacji artyści plotą niemal wyłącznie doskonałe intrygi. Łączą się w drony, szepczą po kątach, strzygą uszami, ale nie stronią też od śpiewnych potoków dźwiękowych. Na sam fina? serwuj? nam kilka sesji pyta? i odpowiedzi, dzięki którym poziom emocji sięga tu realnego nieba. Druga, najkrótsza odsłona, to gar?? jakże efektownych drobiazgów. Piękne, szeleszczące drony blaszanych i strunowe zdobienia. Całość narracji zdaje si? tu przypomina? wielkie crescendo czynione na wydechu i melodyjnie stłumione. Początek kolejnej improwizacji, to niemal wyłącznie bezdźwięczne szumy, kreowane zarówno prac? wentyli, jak i dociskaniem strun do gryfów. Znów sporo tu zabawy z cisz? i kreowania opowieści w najdrobniejszych szczegółach. Z jednej strony wentylowa mechanika, z drugiej small talks strun nie bez śpiewnych ornamentów. Kolektywne riffy i kameralne westchnienia, post-jazzowe nerwy i kilka smukłych dronów. Emocje płyną tu zarówno ze ?wietnej dramaturgii, jak i perfekcyjnego brzmienia nawet pojedynczych fraz. Czwarta, finałowa opowie?? zdaje si? kontynuowa? wspaniałości swych poprzedniczek. Free chamber upside down z incydentalnymi eksplozjami ekspresji. Frazy długie i krótkie, mozolne drony i zwiewne meta melodie. Rozbujana narracja, która mogłaby nie mieć końca. Falowanie i spadanie, trębackie śpiewy i strunowe repetycje

"Wind Elegy" is a suite in four movements. It is notable for the fact that the Rodrigues family is joined here by Brad Henkel on trumpet, and the one and only Matthias Müller on trombone. The resulting music is absolutely stunning and outstanding, although again it has a lot of common with the free minimal music: so sound the winds in fact. But, the are also fascinating fragments within the free jazz idiom or free improvised style

A four-part suite from the Creative Sources string core of violist Ernesto Rodrigues and cellist Guilherme RodrigueS, recording in Berlin in 2021 with free jazz trombonist Matthias Muller and trumpeter Brad Henkel, through each movement approaching their playing through a balance of nonidiomatic and free jazz, subtly understated and meticulously intricate